Digmaan sa Ukraine, pinalakas ang export ng troso ng Russia na may mapaminsalang epekto

Ayon sa Global Watch | 2026-04-16

Hindi lamang sa langis, gas, at metal umaasa ang Russia para pondohan ang digmaan nito sa Ukraine. Umaasa rin ito sa mga mas tahimik na sektor na hindi gaanong napapansin. Isa na rito ang industriya ng troso.

Habang naghahanap ang Moscow ng lahat ng posibleng mapagkukunan ng kita, mas lalo pang isinasama ang malalawak na kagubatan ng Russia sa ekonomiyang pandigmaan, kasama ang iba pang mga network na tumutulong sa pagpapatakbo ng makinang pandigma ng Kremlin.

Ang tila isang usaping pangkalakalan ay isa ring isyung pangkapaligiran, na may mga epekto na lumalampas pa sa mga border ng Russia.

Mahalaga ito dahil nasa teritoryo ng Russia ang humigit-kumulang one-fifth ng kabuuang kagubatan sa buong mundo, ayon sa UN Food and Agriculture Organization (FAO).

Kapag tumitindi ang pagtotroso roon, hindi lang sa lokal ang pinsala. Nagdudulot ito ng pagkawala ng biodiversity, nagpapataas ng carbon emissions, at nagpapalala ng pandaigdigang pagkakalbo ng kagubatan.

Kita sa kagubatan

Malaki ang ginagastos ng Kremlin sa digmaan at pinipiga ang halaga mula sa bawat sektor ng export na maaari pa nitong pakinabangan.

Noong Setyembre 2024, iniulat ng Reuters na malaki ang itinaas ng Russia sa paggastos nito para sa depensa sa 2025—umabot ito sa 13.5 trilyong rubles ($145 bilyon), 25% na pagtaas at ang pinakamataas na antas bilang bahagi ng GDP mula pa noong Cold War.

Sa sistemang ito, maaaring hindi napapansin sa pulitika ang mga sektor tulad ng troso, ngunit mahalaga pa rin ang kanilang papel.

Naging isa ang Tsina sa pinakamahalagang tulong pang-ekonomiya ng Russia sa ilalim ng pressure ng mga parusa, kung saan pinapalalim ng Beijing ang mga ugnayang panlabas na nakatuon sa pinagkukunang yaman habang naghahanap ito ng matatag na supply.

Umabot sa rekord na $244.8 bilyon ang bilateral trade noong 2024, kung saan ang mga raw material—kabilang ang troso—ay naging mahalagang bahagi ng paglipat patungong silangan. Habang lumiliit o nagsasara ang mga market sa Europa, mas maraming kahoy mula sa Russia ang direktang ipinadala patungong Tsina at iba pang alternatibong mamimili.

Hindi ito malinis na kalakalan. Sa loob ng maraming taon, nagbabala ang mga opisyal ng Russia at mga grupong pangkapaligiran na ang pag-export ng troso sa Tsina ay konektado sa ilegal at mapanirang pagtotroso.

Sa isang panayam noong 2019, nagreklamo ang dati'y Ministro ng Likas na Yaman na si Dmitry Kobylkin na kumukuha ang mga mamimiling Chinese ng ilegal na troso habang ang Russia ang naiwang mag-ayos ng pinsala: "Dumarating sila, binibili ang (ilegal na) troso, at kami ang naiwan para linisin ang mga kalat."

Inilarawan ng World Wildlife Fund (WWF) ang ilang bahagi ng sektor ng kagubatan ng Russia—lalo na sa Far East—bilang "lubhang apektado ng krimen," kung saan nagpapahintulot sa malakihang ilegal na pagtotroso ang mahinang pagpapatupad ng batas.

Mas pinahirap ng digmaan ang pagkontrol sa mga problemang ito. Hindi naalis ng mga parusa ang kahoy ng Russia sa pandaigdigang merkado; binago lamang nito ang mga ruta. Sa halip na mawala, kadalasan ay dumadaan ang troso sa mas malalabong supply chain, na nagpapahina sa pagpapatupad ng batas at nagpapahirap sa pagsusuri.

Pinsalang hindi lang sa Russia

Lumilikha na ngayon ng mas malawak na pandaigdigang panganib ang pagbabagong ito.

Noong Enero 2025, inilathala ng organisasyong nagsasagawa ng imbestigasyon na Earthsight ang ulat na "Blood-stained Birch," na nagdodokumento kung paano napupuslit ang pinagbabawal na birch plywood mula sa Russia at Belarus—na nagkakahalaga ng higit €1.5 bilyon mula kalagitnaan ng 2022—sa pamamagitan ng mga bansang gaya ng Tsina, Kazakhstan, at Turkey bago makarating sa mga mamimili sa Europa.

Pinaalalahanan din ng World Forest ID na dumadaan ang mga produktong birch ng Russia sa mga pangalawang supply chain na nagtatago ng kanilang totoong pinagmulan.

Nagdudulot ito ng dobleng problema.

Una, nagbibigay ang ekonomiyang pandigma ng mas malaking motibasyon sa Moscow na samantalahin ang anumang raw material na kumikita pa.

Pangalawa, nagpapahirap ang mga hindi direktang ruta ng kalakalan sa mga tagapagpatupad ng batas, importer, at mamimili na malaman kung saan talaga nagmumula ang mga produktong kahoy.

Sinusubaybayan din ng mga mananaliksik kung paano binago ng digmaan ang kalakalan ng troso.

Natuklasan sa isang pag-aaral noong Oktubre 2025 sa journal na Forests na nakaantala sa mga pattern ng supply ng troso ng Russia ang pagsalakay, nagdulot ng mas matinding pagbabagu-bago, at napilitan ang mga mamimili mula sa Tsina na baguhin ang kanilang pinagkukunan.

Ngunit hindi nangangahulugang nagpapababa ng pressure sa mga kagubatan ang pagkaantala. Sa panahon ng digmaan, maaaring itulak ng kawalang‑katatagan ang mga producer na mas mabilis na kumuha ng yaman, ibenta ito nang mas mura, at umasa sa mas mahinang pangangasiwa.

Malinaw ang aral: Hindi hiwalay ang mga kagubatan ng Russia sa ekonomiya ng digmaan—bahagi sila nito.

Hangga’t umaasa ang Kremlin sa pag‑export ng mga raw material upang maibsan ang pressure sa pananalapi, mananatiling mahalaga sa ekonomiya at kapaki‑pakinabang sa politika ang troso.

Ibig sabihin, patuloy ding kakalat ang pinsala sa kapaligiran. Hindi lamang kuwento sa rehiyon ang nangyayari sa mga kagubatan ng Russia.

Bahagi ito ng mas malawak na sistema kung saan pinagsasama ng digmaan, kalakalan, at mahinang pagpapatupad ng batas ang sanhi ng malawakang pagkalbo ng kagubatan sa buong mundo.