Krisis sa Hormuz: Inilantad ang pandaigdigang pagdedepende sa supply ng langis

Ayon sa Global Watch | 2026-03-25

Sa matinding babala na halos hindi napapansin sa labas ng mga eksperto, binibigyang-diin ng Danish shipping giant na Maersk ang matinding agwat sa supply ng langis sa iba't ibang rehiyon dulot ng epektibong pagsasara ng Strait of Hormuz.

Binibigyang-diin ng sitwasyon kung gaano karupok ang pandaigdigang pagdedepende sa enerhiya at ipinaliliwanag nito ang pagbabago sa polisiya ng US na nagpapahintulot sa India na patuloy na makakuha ng langis ng Russia bilang pansamantalang pananggalang.

Maersk: Nagbigay-babala

Sa isang panayam na inilathala ng Le Monde, nagbabala si Maersk CEO Vincent Clerc na habang sapat pa ang reserba ng langis sa US, South America, at Europa, mabilis namang nauubos ang supply sa Asya at Gitnang Silangan dahil nakadepende ito sa mga padala na dumaraan sa Strait of Hormuz.

"May sapat na supply ng langis sa US, South America, at Europa, pero ang supply sa Asya ay nakadepende sa dumadaloy mula sa Strait of Hormuz, kaya mabilis itong nababawasan," ani Clerc.

Kung walang agarang aksyon, nanganganib na maputol ang supply o maubusan ng langis ang mga himpilan para sa mga barko sa mga rehiyong iyon.

Gumagawa na ng paraan ang Maersk sa gitna ng kagipitan. Dose-dosenang barko ang inilipat ng ruta o napilitang dumaong sa ibang mga daungan, at sa ilang pagkakataon, idinaan na lamang sa trak ang mga kargamento patungo sa huling destinasyon nito.

Inilipat ng kumpanya ang ilang barko patungong Europa sa pamamagitan ng Mediterranean at Suez Canal. Nagdala ng malaking dagdag-gastos ang mga paglihis na ito.

"Ito ay gastos na hindi namin kayang pasanin, kaya kailangan naming ipasa ito upang mapanatili ang kalidad at integridad ng serbisyo," paliwanag ni Clerc.

Ang epekto nito ay ang pagtaas ng singil sa kargamento na mararamdaman sa buong pandaigdigang daloy ng suplay at sa presyo ng mga bilihin.

Ang epekto ng alitan ay ramdam hanggang sa labas ng Asya.

Nahaharap ang mga bansa sa Europa sa tumataas na gastos sa pagpapadala, na nagpapamahal din ng mga inangkat na kalakal at enerhiya.

Nakakaranas na ang mga umuunlad na ekonomiya sa Africa at Latin America ng pagtaas ng singil sa kargamento, na nagbabanta sa mababang presyo ng pagkain at langis.

Nakakaranas din ang US ng pagtaas ng gastos sa lohistika sa loob ng sarili nilang supply chain.

Pagsasaayos ng estratehiya

Ang aberya sa Hormuz ay nagbunsod ng tahimik ngunit mahalagang pagbabago sa polisiya sa Washington.

Nagbigay ang US sa India ng pansamantalang pahintulot na bumili ng langis ng Russia na natengga sa dagat.

Ang bihirang mapansing hakbang na ito ay nakatutulong upang mapunan ang kakulangan sa Persian Gulf at mapigilan ang biglaang pagmahal ng langis sa mundo. Sinasalo nito ang pasanin ng mga mamimili sa Estados Unidos laban sa pagtaas ng presyo ng gasolina habang binibigyan ang India ng mahalagang tulong sa supply.

Binigyang-diin ng International Energy Agency sa ulat nito noong Marso 2026 na ang pagsasara ng mga kritikal na daanan tulad ng Hormuz ay "pinipilit kahit ang mga bansang nagpataw ng mga parusa na tumanggap ng alternatibong supply upang mapanatili ang katatagan ng pandaigdigang merkado."

Mas direkta ang dating US deputy national security adviser na si Dr. Meghan O'Sullivan: "Ipinakita ng krisis sa Hormuz kung gaano karupok ang pandaigdigang ruta ng enerhiya. Natututo ang mga bansa sa matinding pagsubok na ang labis na pagdepende sa isang supplier o kritikal na daanan ay nagdudulot ng estratehikong kahinaan."

Ipinakikita nito ang katotohanang mahirap tanggapin ng patuloy na pagdepende sa langis ng Russia.

Sa kabila ng mga sanction mula sa Kanluran, naging hindi inaasahang pampatatag para sa mga merkado sa Asya ang murang krudo ng Russia dahil sa krisis sa Middle East.

Binibigyang-diin ng mga eksperto na hindi ito napapanatili.

Nagiging agarang pangangailangan ang pagpapalawak ng pinagkukunan ng supply sa pamamagitan ng mga bagong pipeline, LNG terminal, renewable energy, at pag-iimbak ng supply.

Inaasahan ang mga bagong kasunduan sa muling pagruruta sa lalong madaling panahon, ngunit malinaw ang mensahe: nananatiling mapanganib ang karupukan ng pandaigdigang sistema ng enerhiya.

Ang pagsasara ng Hormuz ay isang pandaigdigang paalala para sa tunay na kalayaan sa enerhiya.