Nasa ilalim ng dagat ang susunod na pagsubok sa seguridad ng Europe

Global Watch | 2026-06-19

Maaaring hindi magsimula sa mga tangke, missile o sasakyang panghimpapawid ang susunod na krisis sa seguridad ng Europe.

Maaaring magsimula ito sa isang nasirang kable sa seabed, isang napinsalang linya ng mga tubo , o isang cargo ship na may nahilang angkla sa imprastraktura na nagpapanatili sa online connection ng mga ekonomiya.

Ito ang dahilan kung bakit ang Baltic Sea ay naging isang pagsubok na kaso para sa modernong seguridad. Mula noong ganap na pagsalakay ng Russia sa Ukraine noong 2022, nakakita ang rehiyon ng isang serye ng mga pagkagambalang nakaapekto sa mga kable ng kuryente, mga link sa telekomunikasyon at mga linya ng tubo ng gas,na umaalingawngaw sa mga mas malawak na alalahanin sa seguridad.

Nananatiling iniimbestigahan ang ilang mga kaso. Sangkot sa iba ang mga sasakyang pandagat na nakatali sa mga hindi malinaw na istruktura ng pagmamay-ari, pag-iwas sa mga parusa o ang mga rutang konektado sa mga daungan ng Russia.

Ang aral dito ay na hindi lahat ng nangyari ay sabotahe. Nangyayari rin ang mga aksidente sa dagat.

Ngayon, kailangang ipagtanggol ng Europe ang mga imprastrakturang itinayo nila para sa kahusayan at hindi para sa komprontasyon.

Napupunta sa ilalim ng tubig ang sabotahe

Dala-dala ng mga submarine cable ang halos lahat ng intercontinental internet traffic. Sinusuportahan din nila ang mga transaksyon sa pananalapi, komunikasyon ng gobyerno, pangangalakal ng enerhiya, mga cloud service, at koordinasyon ng militar,isang kahinaang nakikita na sa mga mas malawak na debate tungkol sa imprastraktura sa ilalim ng dagat.

Dahil dito'y madali itong mapalampas sa panahon ng kapayapaan at mahirap namang palitan sa gitna ng isang krisis.

Kinilala ng European Commission na ang mga submarine cable na nagkokonekta sa Europe ay maraming insidenteng pinagdanaan nitong mga nakaraang taon, kung kaya't ang 2025 cable security action plan nito ay nakatuon sa pagpigil, pagtukoy, pagtugon, pagbawi at pagsupil.

Ipinapakita ng pagbabagong iyon na tinatrato ngayon ng Brussels ang seabed bilang bahagi ng estratehikong pagkakalantad ng Europe.

Ipinapakita ng Baltic Sea kung bakit ito mahalaga.

Ayon sa ulat ng mga pulis na Finnish noong Hunyo 5, apat na tao ang pinaghihinalaang may kagagawan sa pagkakapinsala ng dalawang subsea telecommunications cable sa Baltic Sea. Inaresto ang Fitburg cargo ship noong Disyembre 31 habang naglalakbay ito mula sa Russia patungong Israel dahil sa hinalang ito ang sumira sa mga kableng tumatakbo sa Gulf of Finland patungong Estonia.

Isinangguni ang kaso sa mga tagausig, na siyang magpapasya kung magsasampa ng mga kaso.

Sumunod ang kaso sa mga naunang insidente na kinasasangkutan ng mga kable ng kuryente, mga link sa telekomunikasyon at mga linya ng tubo ng gas. Dumating rin ito habang dinadagdagan ng NATO ang presensya nito sa Baltic Sea sa pamamagitan ng pagtatalaga roon ng mga frigate, aircraft at naval drone.

Dito nagiging mahirap pangasiwaan ang grey zone.

Isang missile strike ang makikita. Hindi malinaw ang nangyari sa isang nasirang kable.

Maaaring ito'y sinabotahe, sanhi lamang ng mahinang seamanship, pagkabigo ng kagamitan, o di kaya'y isang insidenteng dinisenyo upang magmukha itong aksidente.

Nagbibigay ang kawalan ng katiyakan na iyon ng pagkakataon upang masubok kung gaano kabilis ang reaksiyon ng militar habang iniiwasan ang direktang paghamon sa kanila.

Itinuro ng mga tagasuri ang "shadow fleet" ng Russia bilang isang pinagmumulan ng mga alalahanin. Inilarawan ng RAND ang mga sasakyang ito bilang tumatakbo sa pamamagitan ng mga kumplikadong istruktura ng pagmamay-ari, mga flag of convenience, mahihinang mga insurance arrangement at mga kahinaan sa pagsubaybay.

Ang kanilang pangunahing tungkulin ay panatiliin ang pagluwas ng Russian oil sa kabila ng panggigipit ng mga parusa. Ngunit maaari ring gawing kumplikado ng kawalan ng linaw ang mga pagsisiyasat sa mga insidente sa karagatan.

Hindi iyon nagpapatunay ng direksyon ng estado sa bawat kaso.

Gayunpaman, lumilikha ito ng kapaligiran kung saan mas mahirap tuklasin, iugnay at hadlangan ang hindi maipagkakailang pagkagambala.

Lumilipat ang pagpigil sa labas ng teritoryo

Naging praktikal sa halip na simboliko ang tugon ng NATO.

Noong Enero 2025, inilunsad ng alyansa ang Baltic Sentry upang palakasin ang proteksyon ng mga kritikal na imprastraktura sa Baltic Sea. Sinabi ni Secretary General Mark Rutte na magpapahusay ang misyon sa presensya ng militar ng NATO at pagbubutihin ang kakayahan ng mga kaalyado na tumugon sa mga pagkilos na nagdudulot ng kaguluhan.

Kasama sa misyon ang mga frigate, maritime patrol aircraft at mga naval drone. Dinadala rin nito ang mga national surveillance asset at ang industriya nito sa isang mas malawak na network na dinisenyo upang protektahan ang imprastraktura sa ilalim ng dagat at pagbutihin ang katatagan nito.

Mahalaga iyon dahil walang alyansang makatututok sa bawat kable, linya ng tubo at landing point sa lahat ng oras.

Ang makatotohanang layunin ay hindi perpektong proteksyon. Ito ay ang mas mabuting kamalayan, mas mabilis na pagtugon, at mas mataas na gastusin para sa mga gumagamit ng komersyal na pagpapadala o legal na kawalan ng malinaw na tuntunin bilang panakip.

Legal din ang hamon ng Europe.

Nasa mga eksklusibong sonang pang-ekonomiya o internasyonal na katubigan ang karamihan sa imprastrakturang ito, kung saan maaaring may limitadong kapangyarihan ang mga awtoridad na sumakay o pigilan ang isang sasakyang-dagat nang walang malinaw na ebidensya o kooperasyon ng flag-state.

Napansin ng mga tagasuri ng Carnegie na dapat maghanda ang mga estado ng Europe para sa mga kaso kung saan hindi gaanong konkreto ang legal na utos kaysa sa mga kamakailang inspeksyon.

Ito ang dahilan kung bakit nakasalalay na ngayon ang pagpigil sa isang kombinasyon ng mga kasangkapan: pagsubaybay sa karagatan, pagpapatupad ng mga parusa, pagsisiyasat sa insurance, mga port-state control, forensic investigation at mas malapit na koordinasyon ng publiko at pribadong mga sektor.

Isang bahagi lamang ng sagot ang mga patrol ng militar.

May malinaw na interes sa tugon na ito ang US at mga kaalyadong estado dahil nakasalalay ang mga transatlantic na daloy ng data, mga komunikasyon sa pagtatanggol at mga sistemang pinansyal sa parehong mga pisikal na network.

Ngunit ang isyu ay mas malawak kaysa sa pulitika ng alyansa.

Naaapektuhan nito ang seguridad ng enerhiya ng Europe, ang mga pribadong kumpanya na nagmamay-ari ng karamihan sa imprastraktura, at ang mga mas maliliit na estado na maaaring magkaroon ng mas kaunting mga alternatibong ruta kung maputol ang isang kable.

Ang estratehikong hinuha ay malinaw.

Ang mga imprastraktura sa ilalim ng dagat ay naging isang sensitibong punto ng panggigipit dahil ito ay napakahalaga, madaling salakayin, at mahirap ipagtanggol nang hindi nagdudulot ng paglala ng tensyon. Ang isang kaaway ay hindi kailangang mangibabaw sa Baltic Sea upang lumikha ng kawalan ng katiyakan doon.

Kailangan lang nitong gawing kahina-hinala sa pulitika ang bawat outage at gawing isang katanungang panseguridad ang bawat pag-aayos.

Hindi pagkataranta ang kasagutan, kundi katatagan.

Maaaring mabawasan ang panganib kung mas maraming patrol. Maaaring mabawasan ang kahinaan nang mas mahusay na cable mapping, mas mabilis na kapasidad sa pagkukumpuni, mas matibay na mga panuntunan sa insurance at magkakaugnay na mga parusa.

Maaari ding gawing mas kapani-paniwala ang pagpapatupad ng mas malinaw na mga legal na landas.

Hindi na isang teknikal na espasyo na hiwalay sa geopolitics ang seabed. Bahagi ito ng perimeter ng seguridad ng Europe.

Ang mga bansang pinakamabilis na aangkop ay malalagay sa mas mahusay na posisyon upang panatiliing konektado ang kanilang mga ekonomiya; matatag ang kanilang mga sistema ng enerhiya, at hindi matitiyak ng mga potensyal na kalaban nila ang halaga ng pagkagambala.