Ambisyon ng Tsina sa Gitnang Silangan, nagbubunyag ng kahinaan sa likas-yaman

Ayon sa Global Watch | 2026-03-18

Pinalalakas ng Tsina ang pamumuhunan sa Gitnang Silangan upang makamit ang seguridad sa enerhiya dahil sa kakulangan sa loob ng bansa, at pinoprotektahan ng mga lihim na kasunduan ang Beijing mula sa posibleng dominasyon ng Estados Unidos.

Pinalalawak ng Tsina ang impluwensya nito sa isang rehiyon na matagal nang pinamumunuan ng mga bansang Kanluranin.

Habang nakatuon ang mga pandaigdigang balita sa mga labanan, tinututukan ng Beijing sa Gitnang Silangan ang isang mahalagang pangangailangan na hindi gaanong napag-uusapan: tiyakin ang mga likas-yamang kailangan upang patakbuhin ang ekonomiya nito.

Umaasa ang Tsina sa pag-aangkat ng mahigit 70% ng pangangailangan nito sa langis.

Umabot na sa pinakamataas ang produksyon sa loob ng bansa ng mga nakalipas na taon, kaya napilitan ang Beijing na maghanap sa ibang bansa. Mahalaga sa estratehiyang ito ang Gitnang Silangan, na nagtataglay ng higit sa kalahati ng napatunayang reserba ng langis sa mundo.

Noong 2022, 53% ng inangkat na krudo ng Tsina ay mula sa rehiyon, kung saan nangungunang mga supplier ang Saudi Arabia at Iraq.

Paghubog sa polisiya

Ang pagdepende na ito ang humuhubog sa mga polisiya na nakatuon sa pagpapalawak ng mga pinagkukunan at pakikipag-ugnayan sa mga katuwang.

Halimbawa, nililimitahan ng Beijing ang pag-aangkat mula sa isang bansa sa 20% upang maiwasan ang sobrang pagdepende dito. Pinalalakas din ng mga polisiyang ito ang paggamit ng renewable energy at pag-iimbak ng langis, ngunit nananatiling pangunahing pinagkukunan ang mga fossil fuel.

Gayundin, naglaan ang Beijing ng bilyun-bilyong dolyar sa imprastruktura sa pamamagitan ng Belt and Road Initiative (BRI), mula sa mga pantalan sa UAE hanggang sa mga planta ng renewable energy sa Jordan.

Sa Iran, nangako ang Tsina ng $400 bilyon sa loob ng 25 taon para sa access sa langis at petrochemical, na inilaan ang malaking bahagi ng nasabing halaga para sa 2020–2024. Samantala, sa Iraq, nakakuha rin ang Beijing ng $10.5 bilyon na BRI contracts noong 2021 para sa imprastruktura sa Kurdistan.

Sa UAE, namumuhunan ang Beijing sa nuclear at solar power, at pumuposisyon bilang pangunahing supplier habang lumilipat ang mga Gulf state mula sa langis.

Noong 2018, naungusan ng Tsina ang Estados Unidos bilang nangungunang mamumuhunan sa mga bansang Arabo, na naglaan ng $29.5 bilyon -- katumbas ng 31.9% ng mga pumapasok na Foreign Direct Investment.

Ang pagtutok sa imprastruktura ay sumasalamin sa mas malawak na pagsisikap ng Beijing na tiyakin ang mga pangunahing ruta ng kalakalan lampas sa Gitnang Silangan, kabilang ang mga proyektong konektado sa BRI, gaya ng "Polar Silk Road".

Binigyang-diin ni Yun Sun ng Stimson Center sa isang artikulo sa Foreign Affairs noong Marso: "Ang interes ng Tsina sa Iran ay una sa lahat para sa seguridad sa enerhiya."

Ang mga ugnayan ng Beijing ay "transactional," na naglalayong palakasin ang impluwensiya sa pamamagitan ng pagdedepende sa isa't isa sa ekonomiya kaysa sa mga alyansa, ayon kay Jonathan Fulton ng Atlantic Council noong Marso 2025.

Banta ang dominasyon ng US

Kung hihigpitan ng Estados Unidos ang kontrol sa mga likas-yaman ng Gitnang Silangan, magiging banta ito sa ekonomiya ng Tsina.

Dumadaan sa makikitid na rutang pandagat tulad ng Strait of Hormuz ang kalahati ng inaangkat na langis ng Beijing. Maaaring maantala ng presensiya ng hukbong-dagat ng Estados Unidos ang daloy na ito, isang alalahanin na matagal nang binabanggit ng mga tagaplano ng PLA.

Ipinapakita ng mga polisiyang pang-ekonomiya ng Tsina ang pangambang ito. Pinalalawak ng Beijing ang mga pinanggagalingan ng suplay sa pamamagitan ng pagpapalakas ng ugnayan sa Russia at Africa, ngunit nananatiling pinakamalaki at pinaka-maaasahan ang suplay mula sa Gitnang Silangan.

Maaaring magpataas ng presyo ang pagharang na pinamumunuan ng Estados Unidos o ang paglala ng mga sanction, na direktang tatama sa sektor ng pagmamanupaktura ng Tsina.

Pinagsama ng estratehiya ng Beijing ang pag-iingat at ambisyon. Sa pagpapalakas ng ugnayan sa ekonomiya sa mga bansa sa rehiyon, bumubuo ang Tsina ng mga panangga laban sa mga hakbang ng Estados Unidos.

Gayunman, habang tumitindi ang tensyon, maaaring magdulot ng mas malawak na tunggalian ang paghahanap na ito ng mga likas-yaman.