Lihim na kampanya ng China para sirain ang katatagan ng Pilipinas

Ayon sa Global Watch | 2026-01-14

Ang Pilipinas ay nasa gitna ngayon ng isang masalimuot at patong-patong na kampanya para sirain ang katatagan ng bansa na isinasagawa ng China.

Mula sa pisikal na sagupaan sa dagat hanggang sa lihim na kampanya ng maling impormasyon sa digital space, patuloy na pinahihina ng mga kilos ng China ang soberanya ng Pilipinas, sinisira ang tiwala sa mga demokratikong institusyon, at hinuhubog ang opinyon ng publiko—mga pangyayaring nangangailangan ng agarang tugon mula sa Manila at sa mga kaalyado nito.

Ang pisikal na agresyon ng China sa West Philippine Sea, na tawag ng Pilipinas sa mga bahagi ng South China Sea na sakop ng exclusive economic zone nito, ay tuluy-tuloy at walang pahinga.

Sa nakalipas na ilang taon, pinaigting ng Beijing ang presensya nito sa mga pinagtatalunang karagatan, nagpapadala ng mga barkong militia, nagtatayo ng mga artipisyal na isla, at nanakot sa mga mangingisdang Pilipino. Hindi ito nagkataong insidente lamang kundi bahagi ng mas malawak na estratehiya upang igiit ang dominasyon sa rehiyon at ipatupad ang malawak nitong pag-angkin sa teritoryo.

Paulit-ulit nang nagprotesta ang Pilipinas laban sa mga paglabag na ito, ngunit ang pagwawalang-bahala ng China sa international law, kabilang ang 2016 arbitral ruling na nagpawalang-bisa sa mga pag-angking ito, ay nagpapahirap sa Manila sa pagtatanggol ng mga karapatan nito sa karagatan.

Malaki ang epekto ng agresyong ito. Napipilitang iwan ng mga mangingisdang Pilipino ang mga tradisyonal na pangisdaan dahil sa pananakot, habang patuloy na hinaharap ng Philippine Coast Guard ang iba’t ibang hamon sa pagpoprotekta sa karagatan nito.

Dinisenyo ang mga pisikal na sagupaang ito para pahinain ang kakayahan ng Pilipinas na igiit ang soberanya nito at gawing “normal” ang presensya ng China sa rehiyon, na lumilikha ng isang de facto na sitwasyon—isang aktuwal na kalagayan—na sumisira sa mga pandaigdigang pamantayan.

Pagsira ng katatagan

Habang madalas nakatuon ang atensyon ng mundo sa agresibong galaw ng Beijing sa West Philippine Sea, lumawak na ang labanan para sa impluwensya, lampas sa karagatang teritoryal at papasok sa digital sphere.

Ipinapakita ng mga na-leak na dokumento ang isang maingat at planadong kampanya ng maling impormasyon na layong baguhin ang pananaw ng mga Pilipino sa China. Ayon sa mga panloob na patakaran ng isang lokal na marketing firm na umano’y kinuha ng Chinese embassy, target ng operasyon na “baguhin ang pangkalahatang negatibong pananaw ng mga Pilipino sa mga Chinese at sa China” sa pamamagitan ng mga pekeng social media profile na sumisingit sa araw-araw na usapan at nagpapalaganap ng pro-China na mga naratibo.

Ang mga “keyboard warrior” na ito ay hindi mga dayuhang operatiba kundi mga Pilipinong kinukuha sa kontrata at pinamamahalaan na parang mga call center agent. Nagpapanggap silang guro, estudyante, at manggagawa upang manipulahin ang opinyon ng publiko at pahinain ang tiwala sa demokratikong talakayan.

Umaabot din ang mga hakbang ng China para sirain ang katatagan ng Pilipinas sa pamimilit sa ekonomiya, presyur sa diplomasya, at impluwensyang pangkultura.

Ginamit ng Beijing ang lakas sa ekonomiya nito upang palalimin ang pagdepende ng Pilipinas, sa pamamagitan ng mga pautang at pamumuhunan na may kaakibat na kondisyon. Kasabay nito, ginagamit nito ang mga daluyan ng diplomasya upang itulak ang mga naratibong nagpapakita ng mga kilos nito bilang kapaki-pakinabang o hindi mapanganib, habang inilalarawan ang Pilipinas bilang sunud-sunuran sa mga bansang may kapangyarihan sa Kanluran.

Lalo pang ginawang komplikado ng mga kampanya ng impluwensyang pangkultura, kabilang ang Confucius Institutes at mga palitang pang-edukasyon—ang kabuuang sitwasyon. Bagama’t madalas iharap ang mga ito bilang pagkakataon para sa pag-unawa sa kultura, maaari rin silang magsilbing daluyan ng soft power, o malumanay na impluwensya, habang tahimik na isinusulong ang agenda ng Beijing.

Ang mga kilos ng China ay hindi lamang pag-atake sa soberanya ng Pilipinas, kundi isang pagsubok sa katatagan ng bansa at sa kakayahan nitong harapin ang masalimuot na realidad ng modernong geopolitics.

Mahahalagang aral

Ang pisikal na agresyon sa West Philippine Sea ay nagbabanta sa kabuhayan at pambansang seguridad, habang pinahihina ng digital na kampanya ng pekeng impormasyon ang tiwala sa mga demokratikong institusyon. Layon ng mga hakbang na ito na pahinain ang kakayahan ng Pilipinas na labanan ang impluwensya ng Beijing at bumuo ng naratibong tila hindi na maiiwasan ang dominasyon ng China.

Ang pagsira ng China sa katatagan ng Pilipinas ay nagbibigay ng mahahalagang aral para sa iba pang bansa sa rehiyon.

Ang mga taktikang ginamit na pinagsasama ang pisikal na agresyon at lihim na operasyon ng impluwensya ay malamang na ulitin sa iba pang lugar habang pinalalawak ng Beijing ang saklaw nito.

Para sa Association of Southeast Asian Nations (ASEAN) at mga kaalyado nito, kasama ang US at Europe, ang pagsuporta sa Pilipinas ay hindi lang usapin ng pakikiisa—isa itong estratehikong hakbang na kinakailangan.

Habang nakamasid ang buong mundo, ang magiging tugon ng Manila ay hindi lamang huhubog sa sarili nitong kinabukasan kundi magtatakda rin ng direksyon kung paano haharapin ng mga bansa ang pamimilit sa ika-21 siglo.