Estratehikong awtonomiya ng India, dumaraan sa matinding pagsubok

Ayon sa Global Watch | 2026-05-27

Malayo na ang isinulong ng patakarang panlabas ng India mula sa pagiging neutral noong panahon ng Cold War.

Nakikipag-ugnayan na ngayon ang New Delhi sa magkakaribal na bloke. Bumibili ito ng enerhiya mula sa Russia, nakikilahok sa diplomasya ng BRICS, nagpapalakas ng sariling kakayahan sa depensa, at nagpapatibay ng ugnayan sa Estados Unidos, Japan, Australia at Europa, habang nakikibagay sa isang pandaigdigang kaayusan kung saan ang mga demokratikong institusyon ay patuloy na nag-aangkop sa halip na basta magbigay-daan sa mga katunggaling sentro ng kapangyarihan.

Nagbigay ang estratehiyang ito ng kalayaan sa pagkilos ng India. Subalit may kalakip din itong panganib.

Ang ilang ugnayan na tila kapaki-pakinabang sa awtonomiya noon ay naglalantad ngayon sa India sa banta ng sanction, krisis sa enerhiya, at mga kasalungatan sa diplomasya. Lalong tumataas ang nakataya habang tumitindi ang agawan sa supply chain, seguridad sa karagatan, at mga alituntunin sa teknolohiya.

Pag-iwas na may kapalit na panganib

Nananatili ang India bilang pangunahing mamimili ng krudo mula sa Russia. Nakatulong ang hakbang na ito sa pagpapanatili ng gastusin ng pag-angkat matapos ang digmaan sa Ukraine, subalit nagdala rin ito ng banta dahil sa pakikipag-ugnayan sa isang supplier na sumasailalim sa mga sanction.

Nagsuplay ang Russia ng halos 35 porsiyento ng mga inangkat na krudo ng India noong 2025, kumpara sa 6.6 na porsiyento mula sa Estados Unidos, ayon sa ulat ng Reuters, na batay sa datos ng Kpler.

Ang gayong pagdepende ay hindi lamang isang suliranin sa kalakalan. Itinatali nito ang seguridad sa enerhiya ng India sa isang bansang sumasailalim sa mga sanction ng Kanluran at lumalapit sa mas malalim na ugnayan sa Tsina.

Nakinabang ang India sa kasunduang ito para sa panandalian nitong interes sa ekonomiya. Subalit sa katagalan, maaari nitong mapatindi ang hamon sa pagsisikap ng New Delhi na kilalanin bilang isang puwersang nagpapatatag sa rehiyon ng Indo-Pacific.

Makikita rin ang katulad na tensyon sa BRICS.

Nagbibigay ang pagiging tagapangulo ng India sa 2026 ng plataporma upang itaguyod ang mga prayoridad ng Global South at reporma sa pandaigdigang pamamahala. Gayunpaman, ang pinalawak na kasapian ng bloke ay nagpahirap sa pagkakaroon ng pinagkasunduan.

Nagtapos nang walang pinagsamang pahayag ang pagpupulong ng mga foreign minister ng BRICS sa New Delhi dahil sa hidwaan kaugnay ng sigalot sa Middle East. Ang resultang ito ay naglantad sa mga limitasyon ng samahan bilang isang mabisang instrumento sa diplomasya.

Nanindigan si External Affairs Minister S. Jaishankar na dapat itampok ng mga pandaigdigang institusyon ang mga kasalukuyang realidad. Sa isang pulong ng BRICS, inihayag niyang ang estruktura ng U.N. ay sumasalamin sa isang "nakalipas na panahon."

Umaabot ang pananaw na ito sa buong Asya, Africa, at Latin America. Subalit mas mahirap itaguyod ang diplomasya para sa reporma kung ang mismong mga katuwang nito ay direktang sangkot sa mga sigalot na pilit namang pinababalanse ng New Delhi.

Malinaw na makikita ang hamon sa seguridad sa enerhiya.

Binigyang-diin din ni Jaishankar ang pangangailangan para sa "ligtas at walang hadlang na paglalayag sa dagat" sa mga kritikal na ruta. Nagbabala siya na ang anumang pagkagambala rito ay banta sa katatagan ng pandaigdigang ekonomiya.

Para sa India, ang ikatlong pinakamalaking taga-angkat ng langis sa buong mundo, nangangahulugan ang prinsipyong ito ng mas matibay na pakikipagtulungan sa mga bansang nagtataguyod ng bukas na daanang-dagat at kalakalang nakabatay sa batas.

Pakikipag-ugnayan nang walang pagdepende

Hindi nito kinakailangan na talikuran ng India ang estratehikong awtonomiya. Hindi rin ito nangangahulugan na ang New Delhi ay dapat maging sunod-sunuran sa alinmang alyansa.

Ipinahihiwatig nito na ang mas matatag na kalayaan sa pagkilos ng India ay maaaring magmula sa mas malalim na pakikipag-ugnayan sa mga katuwang na nagtataguyod ng malayang kalakalan, seguridad sa karagatan, at mga pinagkakatiwalaang sistema ng teknolohiya.

Nag-aalok ng isang katulad na balangkas ang Quad.

Ang mga kasapi nito - India, Estados Unidos, Japan at Australia - ay nagkasundong patatagin ang seguridad sa karagatan, ekonomiya, at teknolohiya, habang isinusulong ang matatag na supply chain.

Hindi ito isang pormal na alyansang militar. Nagbibigay ito ng kaluwagan sa New Delhi. Kasabay nito, iniuugnay nito ang India sa mga bansang may magkakatulad na interes sa katatagan ng Indo-Pacific.

Isa pang pagsubok ang pakikipagtulungan sa larangan ng teknolohiya.

Ang inisyatibang TRUST ng Estados Unidos at India, na hango sa iCET, ay nakatuon sa mga semiconductor, artificial intelligence, mga teknolohiyang quantum, mahahalagang mineral, biotechnology, enerhiya, at kalawakan.

Para sa India, mahalaga ang mga sektor na ito dahil ang lakas ng estratehiya sa hinaharap ay hindi na nakasalalay sa simbolikong pagbabalanse. Sa halip, higit itong magdedepende sa mga pinagkakatiwalaang puhunan, modernong kakayahan sa pagmamanupaktura, at matatag na supply chain.

Pinalalakas din ng New Delhi ang sarili nitong pundasyon.

Ayon sa datos ng pamahalaan, umabot sa rekord na 1.54 lakh crore rupees ang produksyon sa depensa ng India noong fiscal year 2024–25. Umabot din sa rekord na 23,622 crore rupees ang mga iniluwas na kagamitang militar, na nagpapakita ng pagsisikap ng New Delhi na bawasan ang pagdepende sa mga dayuhang supplier.

Nagtataguyod ito ng awtonomiya. Gayunpaman, ang pagdepende sa sarili ay mangangailangan pa rin ng mga pakikipagtulungan sa teknolohiya, iba't ibang pagkukunan ng suplay, at matatag na ugnayan sa pandaigdigang merkado.

Ang pangunahing tanong ay hindi na kung maaaring makipag-ugnayan ang India sa lahat ng panig. Malinaw na kaya ito ng India, at patuloy nitong gagawin.

Ang mas mahirap na tanong ay kung alin sa mga ugnayan ang magpapatibay sa kakayahan ng India na humubog sa mga kaganapan, at alin ang maglalagay dito sa alanganin sa harap ng mga katunggali o mga bansang pinatawan ng sanction.

Nananatiling buhay ang tinaguriang "third-pole" moment ng India. Subalit ang estratehikong awtonomiya ay hindi nangangahulugang kailangan nitong lumayo sa lahat ng katuwang na bansa.

Sa panahong talamak ang mga sanction, pagkagambala sa karagatan, at kumpetisyon sa teknolohiya, ang kalamangan ng India ay maaaring nakasalalay sa mas malapit at praktikal na pakikipag-ugnayan sa mga bansang nagtataguyod ng katatagan, habang pinapanatili ang kalayaan sa pagpasiya ng New Delhi.